Կոկո Շանել. Իսկական կինը պետք է գիտակցի, որ երջանկությունը հենց կին լինելու մեջ է:

Եթե ուզում եք ունենալ այն, ինչ երբեք չեք ունեցել, ապա պետք է անեք այն, ինչ երբեք չեք արել: Այս համոզմունքն ուներ հավերժ մադմուազել Կոկոն: Գաբրիել «Կոկո» Շանելը հեղաշրջել է 20-րդ դարի պատմությունը՝ փոխելով հասարակության  կնոջ հանդեպ վերաբերմունքը:

Քսաներորդ դարասկզբին կանայք դեռևս կրում էին երկարաշունչ, բազմաշերտ շրջազգեստներ, անհարմար կորսետներ, ծավալուն գլխարկներ: Եվ ահա նորաձևության աշխարհ է ներխուժում փխրուն ու համարձակ այս կինը, հիմնովին փոխելով կանացի զգեստապահարանի պարունակությունը: Շանելը իր ստեղծած հագուստի էլեգանտ, մինիմալիստական, բայց կանացի ոճին ավելացնում է տղամարդկանց զգեստապահարանի որոշ տարրեր՝ գլխիվայր շրջելով փարիզյան նորաձևությունը:

Այսպիսով,  կանայք առաջին անգամ հնարավորություն են ստանում կրելու տաբատ և կոստյում, առանց քննադատության և խիստ հայացքների արժանանալու: Սա հեղափոխություն էր ոչ միայն հարմարավետության տեսանկյունից, (չէ՞ որ պատերազմից հետո բազմաթիվ կանայք ստիպված էին կատարել տղամարդու աշխատանք), այլև սիմվոլիկ քայլ էր դեպի իրավահավասարությունը:

Եթե ծնվել եք առանց թևերի, ապա մի խանգարեք, որ դրանք աճեն: Ծնված լինելով աղքատ ընտանիքում՝ Գաբրիելը վաղ տարիքում կորցնում է մորը, իսկ հայրը վերջինիս մահից հետո լքում է աղջկան: Երիտասարդ աղջիկը որոշ ժամանակով հայտնվում է կաթոլիկ որբանոցում, և հենց այստեղ է բացահայտում կարուձևի հանդեպ իր սերն ու տաղանդը:

Էլեն Դանիելյան